Trishuli River & Barahi Jungle Lodge

Beste vrienden en volgers, 

Vandaag extra vroeg uit de veren, want het is een heel eind rijden naar Chitwan. Kathmandu uit is een tijdrovende bezigheid. Behalve dat het verkeer zich nog steeds free format ontrolt, is het begrip fly-over of klaverblad niet nog niet doorgedrongen. Op heel drukke punten staan verkeersagenten, maar geen stoplichten. Ik denk dat stoplichten hier niet zouden werken. Zomaar stoppen voor een lichtje, toe zeg.

Om acht uur zitten we dus tussen de wielen. Het is nog niet druk, want ‘s winters beginnen de kantoren om 10:00 uur in plaats van 9:00 uur. Tegenliggers zijn er ook genoeg; de weg naar Chitwan voert ook naar de grens met India. Nepal heeft van zichzelf weinig tot geen resources, dus van alles moet worden geïmporteerd. De goederen uit India worden opgehaald met grote kleurige gammele vrachtwagens. 

Hier tussendoor rijden veel express-bussen, eigenlijk de enige manier van vervoer als je je verre neef wilt bezoeken en je hebt geen motorfiets, laat staan een auto. Die bussen piepen overal brutaal doorheen en langs, geholpen door de conducteur die uit de zijdeur hangt en de chauffeur helpt een gaatje zoeken. En druk toeteren. Gelukkig doen onze chauffeur het een stuk kalmer aan. Toeristen zijn kostbare lading.

We rijden urenlang door de kloof van de Trisuli rivier. Als het water wild genoeg is, stappen we uit voor een potje rafting. Hebben we nog nooit gedaan, maar het blijkt erg leuk te zijn. Voorin schrijlings op de wand van de opblaasboot gezeten mogen we op commando de peddels in het water steken en er flink op los peddelen. Dat is alleen nodig bij de stroomversnellingen, de kapitein aan de achterriemen heeft dan wat vaart nodig om te sturen. En nat worden hoort er bij voor de fokkemaatjes. De rest van de tijd is het heerlijk wegdrijven op de stroom en de hoge wanden van de kloof aan je voorbij te laten vloeien.  

Aan alles is gedacht: bij de aanlandplek (kantoorhumor) is er ampele horeca, waar je je even kan omkleden en verfrissen, en vervolgens een lunch kan gebruiken. Wij kiezen Mo:Mo, dumplins Nepalese stijl.

De resterende rit voert ons naar de Barahi Jungle Lodge in Chitwan. De staf ontvangt ons hartelijk, en de kamers bevinden zich in paviljoentjes verspreid over een heus stukje jungle.

Voor het diner worden we bij het zwembad geïnstalleerd met chips, nootjes, een drankje en houtvuur. Hier worden we vergast op een voorstelling met dans en zang, alles volgens traditie van de vigerende boerenbevolking. Voor de laatste ronde wordt het toeristenvolkje geïnviteerd om mee te dansen. Zo wordt het nog een dolle boel. 

Maar de pret is nog niet uit: het is inmiddels donker geworden en  het diner (Nepalese tali) wordt buiten geserveerd, met romantisch olielamplicht en vuurbekkens ter verwarming. 

Morgen gaan we op safari.