Shivapura Nagarjun National Park

Beste vrienden en volgers,

We hebben vannacht weer overnacht in het Maya Manor Hotel waar we eerder logeerden. Een plechtstatige villa uit de jaren dertig, oorspronkelijk gebouwd voor de Chief of Police. De stijl is koloniaal, zij het dat de Engelsen of andere Europeanen hier nooit hebben gezeten.

Het is een aangenaam oord om bij te komen van de vermoeienissen van de dag.

Het doel van vandaag is het Shivapura Nagarjun National Park, waar we weer een flink eind gaan wandelen. Je klimt over dik 2200 treden omhoog naar een top op 2700 meter, waar een stupa is en een Boeddha-tempeltje. Het terrein behoorde vroeger tot de koning van Nepal, waar hij een zomerresidentie had, kompleet met helicopterhaven. Tegenwoordig is het dus een National Park, en bewaakt door militairen met echte geweren en kogelvrije vesten. 

Foreigners zijn verplicht hier een gids te huren. Wij krijgen Sunil, en die is een aanwinst. Zijn Engels is wat brak, maar hij weet de vele vogelsoorten die hier leven, op geluid te herkennen en te spotten tussen de takken. Allerlei soorten goudhaantjes, of wat er op lijkt, verre achterneven van de ekster, en de Nepalese fazant, die er uit ziet of Onze-lieve-Heer een plumeau aan z’n jeweetwel gebonden heeft.   

Ook leuk zijn de wilde Asamese-apen die vrolijk ravotten in de bomen. We komen ook langs een stuk bos met bomen waarvan we de bladeren herkennen: rhodondrendrons in het wild.

 Uiteindelijk komen we boven aan de top, en daar is het weer een feest van gebedsvlaggetjes en offerkaarsen in potjes. Het kaarsvet is boter (om religieuze redenen).

Als we de 2200 treden weer af zijn, zijn we net zo brak als de gids zijn Engels. Gelukkig hebben we balsem gekocht voor de spieren. Geen gewone Tijgerbalsem, maar Sabeltandtijgerbalsem. Direct buiten het park rukken de huizen van Kathmandu alweer op.

Gisteren lazen we in de Himalayan Times een nabeschouwing van het Jazzmandu festival, dat hier elk jaar wordt gehouden. Onbekende grootheden, maar toch leuk om eens achteraan te gaan.

Men gaat hier voor het overige toch wel met de tijd mee: meisjes in skinny jeans, jongemannen met geblondeerd haar (het pikke zwart wordt dan een donker soort blond), en iedereen en z’n moeder heeft natuurlijk een smartphone.