De grote Stupa van Boudnadt & de tempels van Patan

 Beste vrienden en volgers,

Vandaag hobbelen we over bar slechte staten en wegen omhoog naar het Tibetaanse klooster van Kopan. Vanwege de problemen in Tibet hebben ze hier een mooi stekkie gekregen en varen er wel bij. Er komt ook geld van de Dalai Lama. De monniken zijn druk bezig in de grote tempelzaal met het afstoffen van de Boedha van vijf meter hoog en het zemen van de ramen met glassex en krantenpapier. De Boeddha heeft een gele Tibetaanse muts op.

Daarna is het voor de monniken email checken op de smartphone en gezamenlijk ranja drinken. Zo wil ik ook wel monnik worden. In de hemel is geen bier. Achter het tempelgebouw is een aangename tuin met een prachtig uitzicht over de vallei.

De stupa van Boudnadt is de grootste in Nepal. Hij is wederom behangen met vele boedhistische gebedsvlaggen en de alziende ogen van Boedha aan de bovenkant zien alles. Je kunt hier naar hartlust aan de gebedsmolens draaien. Er zijn ook manshoge exemplaren. Het duurt een tijd voor je ze aan de gang hebt, maar dan heb je ook even een gebed.

Vervolgens rijden we door de drukke straten naar Patan, dat tegen Kathmandu aan ligt. Op het plaatselijke Durbar Square staan vele oude tempels in de oude Nepalese stijl. Geloof het of niet, de pagode is hier in Nepal uitgevonden en van hieruit verspreid over geheel Oost-Azië. Men is hier druk aan het werk, want er is toch een aantal antieke tempels dat de aardbeving van 2015 slecht overleefd heeft.   

Via de dunne ladder kan de godheid van de pagoden afdalen naar de aarde.

Onze gids Narayan woont in het oude gedeelte van Patan en we lopen even langs zijn huis. Even oud als de tempels op het beroemde plein. We zwaaien ook nog even naar zijn vrouw en dochter, die net uit school komt.

Na Durbar Square gaan we nog even op bezoek bij de Kamali van Patan. Hare goddelijke hoogheid (5 jaar) heeft privéles tot kwart voor vier, daarna mogen we op audientie. We knielen eerbiedig en groeten met de handpalmen tegen elkaar, en krijgen van haar een rode verfstip op het voorhoofd. Ik kan me vergissen, maar steekt ze nu haar tong uit tegen me? Ik gniffel in stilte bij mijn plechtige aftocht.

' s Avonds hebben we afgesproken bij Mr Rachkarnikar thuis. Hij studeerde in 1995 in Delft (waterhuishouding), en we ontmoetten hem via het Meet the Dutch programma. Nu is hij iets hoogs in de Nepalese ambtenarij. Onlangs vonden we hem terug via Facebook. We vieren de vriendschap met een ontspannen dineetje samen met zijn vrouw en twee dochters.

Bij het plechtige welkom krijgen we een sjaal omgehangen van dezelfde dunne stof als van de gebedsvlaggen. Mr Rachkarnikar en zijn vrouw brengen ons na afloop naar het hotel in hun krakende en piepende Suzuki. Ik mag voorin met de knieën op het dashboard.